Grzybica stóp, nazywana jest czasem chorobą cywilizacyjną. Szacuje się, że zakażenie grzybicą stóp dotyczy około 15–30% dorosłej populacji.
Narażone na zakażenie są zwłaszcza osoby starsze (zaburzenia ukrwienia stóp, cukrzyca, obniżona odporność organizmu) oraz osoby młode, w pełni zdrowia, ze względu na częste przebywanie w miejscach gdzie łatwo o zakażenie (baseny, sauna, siłownia, domy studenckie).
Grzybica jest chorobą zakaźną – przenosi się z człowieka na człowieka, przy czym zarazić można się w sposób bezpośredni lub korzystając z przedmiotów należących do osoby chorej. Również niektóre miejsca, zwłaszcza wilgotne i ciepłe sprzyjają rozwojowi grzybicy (np. ogólnodostępne kabiny prysznicowe, sauna, basen, przebieralnie).
Grzybica powoduje zmiany w wyglądzie skóry, która staje się popękana i łuszcząca się, zwłaszcza w przestrzeniach między palcami. Chory odczuwa także swędzenie a nawet ból, może pojawić się nieprzyjemny zapach, skóra miedzy palcami może stać się biała i rozmokła.
W zapobieganiu grzybicy ważna jest higiena. Należy zawsze utrzymywać stopy w czystości. Przed włożeniem obuwia trzeba dokładnie osuszyć stopy, zwłaszcza przestrzenie między palcami. Skarpetki i buty powinny być również całkowicie czyste i suche. Nie należy używać skarpet z włókien syntetycznych i nieprzewiewnego obuwia. Nie wolno chodzić boso w pomieszczeniach z publicznymi natryskami - należy zakładać klapki do chodzenia wokół basenu, w saunie, łazienkach hotelowych itp.
W przypadku zakażenia stosuje się nowoczesne leki przeciwgrzybicze, które dają możliwość skutecznego leczenia zarówno w terapii miejscowej (maści, kremy, żele), jak i doustnej (tabletki).
Wiele osób, mimo że wie o swojej chorobie, nie podejmuje żadnych kroków w celu jej zwalczania, narażając się na zasiedlanie przez grzyby coraz większych obszarów skóry i zagrażając szerzeniem się infekcji na osoby ze swego otoczenia.